We zullen, zal ik, in het nieuwe jaar ….

1 januari 2020

Het eerste rondje hardlopen in het nieuw jaar. Mistig land, kaal, leeg, resten opgehoopt vuurwerk. Ik kom één wandelaar en één fietser tegen op het pad tussen de weilanden. Langzaam loop ik mij warm en richten mijn gedachten zich, langzaam komen de plannen. Alle verhalen van de kinderen in mijn klas; kleine gebeurtenissen, kinderen die groeien en zich ontwikkelen, die van alles meemaken, kinderen die met hun eigen karakter en al hun eerder opgedane ervaringen een plekje vinden in onze groep, in de school, in de wereld; ik zou het weer wat vaker op moeten schrijven. Korte afgeronde gebeurtenissen, kleine kind-portretjes. Niet meer dan 500 woorden en misschien wel iedere week. Ook als tegenwicht of misschien eerder een aanvulling op alle methodes, het doelgerichte werken en de leerlingvolgsystemen. Opdat we niet vergeten dat iedere plus of min die wij als leerkracht ergens invullen geworteld is in een gebeurtenis, in een ervaring van een kind dat de wereld wil leren kennen en wil begrijpen, dat ontdekkingen doet, relaties aangaat, vriendjes maakt, tekent, schildert en voortdurend dingen maakt, verhalen maakt en die uitspeelt. Ieder plus of min die wij invullen in een leerlingvolgsysteem, registreren wij vanuit ons eigen blikveld. Geen objectief feit dus! Terwijl dat vinkje zomaar een eigen leven kan gaan leiden in een systeem.

Ondertussen heb ik de weilanden al bijna weer achter mij gelaten en kom ik een collega tegen op de fiets. Mijn gedachten kristalliseren zich uit tot een heus ‘goed voornemen’. Op straat staan een vader en zoon vuurwerkresten in vuilniszakken te proppen, ik steek mijn duim omhoog. ‘Ja, anderen maken rotzooi en wij ruimen op, zo maken we de wereld weer een stukje mooier’ lachen ze. Ja, de wereld een stukje mooier maken. Dat gaan we doen!

…. dacht ik. Maar een ongebruikte, niet beheerde website stort langzaam in elkaar. En terwijl ik mijn blog wil posten doen steeds meer knoppen het niet meer, verschijnen er alarmerende foutmeldingen. De schrik verspreid zich als een snel opkomende koorts van mijn tenen naar mijn kruin, van mijn diep in mijn keel tot aan mijn vingertoppen. En na een week en veel chat-gesprekken, hulpvragen, het volgen van heel veel stappenplannen, slapeloze nachten en zenuwachtige acties verder doet bijna alles het weer. Bijna; alleen mijn homepage niet. Maar ik besluit dat nog maar even uit te stellen.

Dus hier gaat ‘ie dan ……. we zullen, ik zal, in het nieuwe jaar!

5 reacties op We zullen, zal ik, in het nieuwe jaar ….
  1. Ingrid Duindam schreef:

    En dat jij gaat en zal, dat maakt me heel blij. Want je stukjes doen me altijd goed!

  2. Lida van Poelgeest schreef:

    Heel blij dat je weer gaat schrijven!!! Ik ben inmiddels met pensioen en val gelukkig af en toe in op mijn oude school. Gewoon het werk met kleuters. wat jij in elk stukje zo prachtig verwoordt. En natuurlijk vallen mij dingen op bij de kleuters, maar ik hoef dat godzijdank niet meer (zo ongelofelijk) vast te leggen in het leerlingvolgsysteem. Zoals jij in bovenstaand stuk zo goed duidelijk maakt.

  3. Gina schreef:

    Heerlijk hoe je dit verwoord en opschrijft. Als zeer sensitief kind had ik graag bij jouw in de klas willen zitten (maar dat is allang geleden). Fijn dat je weer gaat schrijven, positieve geluiden vanuit het onderwijs ondersteund en verbind.

  4. Hanneke Saaltink schreef:

    Reactie van Wim Bokhorst:

    Hey Hanneke,
    Vuurwerk en digitaal puin ruimen om ruimte te maken voor waar het ECHT om gaat.
    En dat al wandelend in frisse weidsheid en wijsheid.
    Ik ‘loop’ graag me je mee!
    Goeie reis in 2020
    Wim

  5. Claudi schreef:

    Wat ben ik blij dat je alle stappenplannen goed doorlopen heb, en je site weer ‘in de lucht is’! Wat een goed voornemen; ik ga je wekelijkse 500 woorden zeker lezen. Ik zal weer meegenieten en inspiratie op doen. liefs Claudi

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.